Het magische noorden van Kenia

Na enkele weken in het noorden van Kenia gezeten te hebben, is mijn beeld over 'the middle of nowhere' serieus veranderd.
Een update over Maralal heb ik jullie tijdens de voorbije blog al gegeven. Dit bleek echter nog lang niet the middle of nowhere te zijn. Na Maralal heb ik het geluk gehad om met het Keniaanse Rode Kruis van het Samburu-district naar een project in South Horr te gaan, een aantal uren noordwaarts van Maralal. In samenwerking met het Rode Kruis van Japan en de lokale bevolking wordt momenteel eem grootschalig irrigatieproject opgezet voor een lokale Samburu-gemeenschap. Het opzet is om door landbouw mogelijk te maken in deze droge streek de voedselhulp (waarin momenteel constant voorzien wordt en niet enkel tijdens extreme droogte) overbodig te kunnen maken. 
Het noorden van Kenia proberen te beschrijven is zoals vertellen hoe Rock Werchter was aan iemand die nog nooit naar een festival geweest is: het is quasi onmogelijk om bepaalde sferen te schetsen. Toch zal ik een bescheiden poging doen. Het gebied rond South Horr is een prachtig en enorm uitgestrekt gebied, heel 'rauw', heel 'leeg' en heel mooi. De natuur voellt er nog oppermachtig aan en de aanwezigheid van de mens is nog minimaal. Asfaltwegen zijn onbestaande en de enige 'bewoners' zijn de lokale stammen zoals de Samburu met hun kuddes vee, schapen, geiten of kamelen. Auto's of ander gemotoriseerd vervoer zijn enorm zeldzaam en na hevige regenval zijn verplaatsingen met voertuigen gewoonweg onmogelijk. Tijdens de rit naar South Horr reden we door vele droge prachtige rivierbeddingen en kwamen we onderweg enkel wat Samburu-herders tegen met hun dieren en een groot machinegeweer. Want ook de regering, politie en leger lijken onbestaande in dit afgesloten gedeelte van Kenia: hier is het nog het recht van de sterkste en het recht in eigen hand. En toch, tegelijkertijd, zijn de mensen ook hier weer zo supervriendelijk. Het was kortom weer een superervaring erbij.
Straf detail: daar in die prachtige middle of nowhere ben ik, bijna niet te geloven, een Belg tegengekomen! Deze professionele fotograaf reist vaak in het noorden van Kenia voor zijn fotoreportages. Die avond nodigde hij mij uit voor het avondmaal, en ik kan jullie verzekeren, dat heeft gesmaakt na dagen op een dieet van rijst en bonen! Porto, rode wijn, rijst (dat nemen we er dan maar bij), tomaten, zalm uit blik (smaakt in de middle of nowhere als een echte delicatesse) en mayonaise (lijkt maar een detail, maar was toch een supergoed detail!). 
Een andere wonderbaarlijke ervaring waar ik me niet aan verwacht had, was het terugzien van een asfaltweg na twee weken hobbelen over wegen die vaak eigenlijk geen weg zijn. Ik had nooit verwacht dat het zien van asfalt me ooit zo blij zou maken! En dat is dan ook een van de grote voordelen van het missen van voor ons schijnbaar evidente dingen zoals asfaltwegen: ge leert hier alles enorm apprecieren!
Tot binnenkort!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer